Noorse e-facturatieverplichting treedt in werking per januari 2027

Oslo, 20 juni 2026 – Het Noorse parlement heeft in eerste lezing ingestemd met wetgeving die de Noorse e-facturatieverplichting voor B2B-transacties wettelijk vastlegt. Vanaf 1 januari 2027 moeten Noorse ondernemingen elektronische facturen versturen in een gestructureerd formaat. PDF-facturen tussen bedrijven volstaan dan niet meer. Vanaf 1 januari 2030 volgt ook de verplichting om e-facturen te ontvangen en digitaal te boekhouden.

Wat de Noorse e-facturatieverplichting concreet inhoudt

De verplichting is opgebouwd in twee fasen. In de eerste fase, die ingaat op 1 januari 2027, moeten Noorse bedrijven hun B2B-facturen verzenden in EHF (Elektronisk Handelsformat), het Noorse Peppol-gebaseerde factuurformaat dat aansluit op de Europese standaard EN16931. In de tweede fase, vanaf 1 januari 2030, komt daar de verplichting bij om e-facturen ook te ontvangen en te verwerken in een digitaal boekhoudsysteem. De regering verwacht de gedetailleerde technische regelgeving, waaronder de exacte formaateisen en verzendvoorschriften, in de loop van 2026 verder uit te werken.

Opvallend is dat de Noorse e-facturatieverplichting breed is geformuleerd. Ze geldt voor alle boekhoudplichtige ondernemingen, inclusief buitenlandse bedrijven die voor de btw zijn geregistreerd in Noorwegen. Daarmee raakt het mandaat ook Nederlandse en Belgische ondernemingen die zaken doen met Noorse afnemers of er een vaste inrichting hebben.

Van 2028 naar 2027: waarom Noorwegen het tempo verhoogt

Het Noorse ministerie van Financiën kondigde in maart 2026 aan dat het de eerder voorgestelde invoeringsdatum met een jaar zou vervroegen, van 2028 naar 2027. Die versnelling volgt op een publieke consultatie die in de zomer van 2025 startte en op brede politieke steun in het parlement. Noorwegen voegt zich daarmee bij een groeiende groep Europese landen die verplichte e-facturatie via een Peppol-gebaseerd netwerk invoeren, een ontwikkeling die ook te zien is bij eerdere mandaten zoals dat van Denemarken, dat zijn nationale standaard liet vallen ten gunste van Peppol.

Gevolgen voor internationale handelspartners

Voor Nederlandse en Belgische bedrijven die structureel factureren aan Noorse afnemers betekent dit dat hun facturatiesoftware of Peppol Serviceprovider tijdig EHF-gereed moet zijn. Omdat de verplichting ook geldt voor buitenlandse btw-geregistreerde partijen, doen organisaties er goed aan om nu al te inventariseren welke geautomatiseerde facturatiestromen richting Noorwegen lopen en of de huidige serviceprovider dit format al ondersteunt of op de planning heeft staan.

Wie wil weten welke Peppol Serviceprovider geschikt is voor facturatie naar Noorwegen, kan dit het beste objectief vergelijken via de vergelijkingstool van Peppol.nu. De Noorse e-facturatieverplichting is daarmee het volgende voorbeeld van hoe snel Europese mandaten zich ontwikkelen, en onderstreept het belang van een toekomstbestendige e-facturatieoplossing.

  1. VATupdate – Norwegian Parliament approved mandatory B2B e-invoicing in a first vote
  2. VATupdate – Norway Proposes Mandatory E-Invoicing from 1 January 2027

/door

Norway e-invoicing mandate takes effect in January 2027

Oslo, 20 June 2026 – The Norwegian Parliament has approved, in a first reading, legislation that puts the Norway e-invoicing mandate for B2B transactions into law. From 1 January 2027, Norwegian businesses must send their invoices in a structured electronic format. PDF invoices exchanged between businesses will no longer satisfy the legal requirement. From 1 January 2030, the obligation extends to receiving e-invoices and keeping digital bookkeeping records.

What the Norway e-invoicing mandate requires

The mandate rolls out in two phases. From 1 January 2027, Norwegian businesses must issue B2B invoices in EHF (Elektronisk Handelsformat), Norway’s Peppol-based invoice format aligned with the European standard EN16931. From 1 January 2030, the second phase adds a duty to receive e-invoices and process them through a digital bookkeeping system. The government expects to finalise detailed technical regulations, including exact format and transmission requirements, during the remainder of 2026.

The Norway e-invoicing mandate has a notably broad scope. It applies to all bookkeeping entities, including foreign VAT-registered companies. That means Dutch and Belgian businesses trading with Norwegian customers, or holding a permanent establishment there, fall within scope as well.

From 2028 to 2027: why Norway moved up the timeline

Norway’s Ministry of Finance announced in March 2026 that it would bring the original 2028 deadline forward by a year, to 2027. The acceleration follows a public consultation launched in the summer of 2025 and reflects strong political consensus in parliament. Norway joins a growing group of European countries adopting Peppol-based e-invoicing mandates, a trend already visible in earlier mandates such as Denmark’s, which dropped its national standard in favour of Peppol.

What this means for international trading partners

For Dutch and Belgian companies that regularly invoice Norwegian customers, this means their invoicing software or Peppol Serviceprovider needs to be EHF-ready in time. Because the obligation also applies to foreign VAT-registered entities, organisations should start mapping which automated invoicing flows run to Norway and whether their current serviceprovider already supports this format or has it on its roadmap.

Businesses looking for a Peppol Serviceprovider suited to invoicing Norwegian customers can compare options objectively through the Peppol.now comparison tool. The Norway e-invoicing mandate is the latest example of how quickly European mandates are evolving, underlining the value of a future-proof e-invoicing setup.

  1. VATupdate – Norwegian Parliament approved mandatory B2B e-invoicing in a first vote
  2. VATupdate – Norway Proposes Mandatory E-Invoicing from 1 January 2027
/door

ViDA Tax Data Document receives critical hotfix from OpenPeppol

Brussels, 20 June 2026 – OpenPeppol has released a critical hotfix for the ViDA Tax Data Document, the reporting format underpinning the ViDA pilot for digital VAT reporting. The hotfix, version 1.0.0, corrects a validation error that could wrongly reject compliant intra-EU reports.

What went wrong in the ViDA Tax Data Document

The error in the ViDA Tax Data Document stemmed from a validation rule that lacked support for certain delivery country data in specific intra-community supply scenarios. As a result, technically compliant reports were sometimes incorrectly rejected. OpenPeppol has temporarily disabled the affected validation rule with this hotfix, allowing ViDA pilot participants to keep reporting without interruption while a structural fix is prepared.

Why this matters for the ViDA rollout

The VAT in the Digital Age (ViDA) package introduces mandatory digital reporting for cross-border B2B transactions from 1 July 2030, with e-invoicing becoming the default method. Peppol is positioning itself as the technical infrastructure member states can build their reporting obligations on. This hotfix illustrates how technically complex EU-wide digital reporting harmonisation remains, even at the current pilot stage. Readers tracking the broader ViDA developments may also want to read our article reviewing the EY report on the Dutch ViDA implementation for more background.

What this means for IT and finance teams

Organisations already participating in ViDA pilots through Peppol should check whether their Peppol Serviceprovider has implemented the updated validation rules for the ViDA Tax Data Document. For finance and IT teams preparing for mandatory digital reporting from 2030, this is a good moment to assess whether their current serviceprovider has the capacity to keep pace with ViDA’s technical evolution.

An up-to-date and objective comparison of Peppol Serviceproviders, including their support for future ViDA reporting, is available through the Peppol.now comparison tool. The hotfix to the ViDA Tax Data Document underlines that the technical standards behind ViDA are still very much in development.

  1. VATupdate – Peppol Issues Critical HotFix for ViDA Tax Data Reporting Framework
  2. OpenPeppol – News

/door

ViDA Tax Data Document krijgt kritieke hotfix van OpenPeppol

Brussel, 20 juni 2026 – OpenPeppol heeft een kritieke hotfix uitgebracht voor het ViDA Tax Data Document, het rapportageformat dat onderdeel is van de ViDA-pilot voor digitale btw-rapportage. De hotfix, versie 1.0.0, corrigeert een validatiefout die correcte intra-EU rapportages onterecht kon laten afwijzen door het systeem.

Wat er mis ging in het ViDA Tax Data Document

De fout in het ViDA Tax Data Document zat in een validatieregel die geen ondersteuning bood voor bepaalde leverlandgegevens binnen specifieke intracommunautaire leveringsscenario’s. Daardoor werden technisch correcte rapportages soms ten onrechte afgekeurd. OpenPeppol heeft de betreffende validatieregel met deze hotfix tijdelijk uitgeschakeld, zodat deelnemers aan de ViDA-pilot zonder onderbreking kunnen blijven rapporteren terwijl een structurele oplossing wordt voorbereid.

Waarom dit relevant is voor de ViDA-uitrol

Het ViDA-pakket (VAT in the Digital Age) voorziet vanaf 1 juli 2030 in verplichte digitale rapportage voor grensoverschrijdende B2B-transacties, waarbij e-facturatie de standaard methode wordt. Peppol positioneert zich daarbij als technische infrastructuur waarop lidstaten hun rapportageverplichtingen kunnen baseren. Deze hotfix laat zien hoe complex de technische harmonisatie van EU-brede digitale rapportage is, ook in de huidige pilotfase. Wie de bredere ViDA-ontwikkelingen volgt, kan ook ons artikel over het EY-rapport naar de Nederlandse ViDA-implementatie raadplegen voor meer achtergrond.

Wat dit betekent voor IT- en financeteams

Organisaties die nu al deelnemen aan ViDA-pilots via Peppol doen er goed aan om te controleren of hun Peppol Serviceprovider de bijgewerkte validatieregels van het ViDA Tax Data Document al heeft doorgevoerd. Voor finance- en IT-teams die zich voorbereiden op de verplichte digitale rapportage vanaf 2030 is dit een goed moment om te beoordelen of de huidige serviceprovider voldoende capaciteit heeft om mee te bewegen met de technische ontwikkeling van ViDA.

Een actuele en objectieve vergelijking van Peppol Serviceproviders, inclusief hun ondersteuning voor toekomstige ViDA-rapportage, is te vinden via de vergelijkingstool van Peppol.nu. De hotfix op het ViDA Tax Data Document onderstreept dat de technische standaarden achter ViDA nog volop in ontwikkeling zijn.

  1. VATupdate – Peppol Issues Critical HotFix for ViDA Tax Data Reporting Framework
  2. OpenPeppol – News
/door

French einvoicing mandate 2026: what Plateformes Agréées are and what suppliers need to arrange now

French einvoicing mandate 2026 — Paris at dusk
Photo: Unsplash

The French einvoicing mandate 2026 requires all VAT-registered businesses in France to invoice through a certified Plateforme Agréée (PA). Companies that have not yet assessed the French einvoicing mandate 2026 risk penalties and damaged relationships with French customers. Prepare your organisation now: the French einvoicing mandate 2026 also applies to foreign suppliers doing business in France.

French einvoicing mandate 2026: what Plateformes Agréées are and what suppliers need to arrange now

Published by Justin De Jager · Peppol.now · 17 June 2026 · 13 min read · Category: Legislation

What you need to know (TL;DR)

  • The French einvoicing mandate 2026 enters into force on 1 September 2026. All VAT-registered businesses established in France must be able to receive einvoices via a certified Plateforme Agréée.
  • The PPF (Portail Public de Facturation) no longer processes invoices. It only maintains the business directory (Annuaire) and handles e-reporting to the DGFiP.
  • Plateformes Agréées (PA) are the only legal route for B2B einvoicing in France. The DGFiP has certified 101 PAs.
  • Dutch and Belgian suppliers without a French establishment are formally not obliged — but their French customers will expect PA-compatible invoicing.
  • Choose a Peppol service provider that is PA-certified or has direct PA connectivity.
  • Compare providers on Peppol.now or subscribe to the newsletter to receive mandate updates directly.

The French einvoicing mandate 2026 enters into force on 1 September — fewer than ten weeks from now. Compliance specialists note that a large share of affected companies, including international suppliers billing French customers, are not yet ready for what is coming.

The reason is straightforward: the French system works fundamentally differently from what is standard in Belgium and the Netherlands. Anyone who assumes that existing Peppol connectivity is sufficient for the French market has missed a critical step. This article explains how the French system works, what Plateformes Agréées are and what Dutch and Belgian suppliers need to arrange concretely.

Why the French system differs from Belgium and the Netherlands

In Belgium and the Netherlands, Peppol is the dominant transmission network: a decentralised, open 4-corner model in which invoices are exchanged via Peppol service providers. France initially opted for a centralised model with the PPF as the central hub.

In October 2024, the government partially reversed this: the PPF no longer processes invoices and functions solely as a business registry (the Annuaire) and as a portal for e-reporting to the tax authority DGFiP. All invoice exchange now goes through certified private platforms — the Plateformes Agréées.

We observe in the market that this policy shift has not sufficiently reached companies outside France. The name “PPF” still circulates as a synonym for the French system, while in practice it serves only as an address book.

What are Plateformes Agréées?

A Plateforme Agréée (PA) — formerly called a PDP (Plateforme de Dématérialisation Partenaire) — is a DGFiP-certified platform authorised to send, receive and fiscally report B2B einvoices. Only via a PA, or via direct connection to a PA network, is B2B einvoicing in France legally valid from September 2026.

The DGFiP certified 101 PAs during 2025 and 2026. These are international and French platforms, ranging from large ERP-integrated solutions to specialised invoicing platforms. Some providers active in the Dutch and Belgian market hold PA certification — but this does not apply to all Peppol service providers.

An invoice to a French customer follows this path:

  1. The sending party submits the invoice to its PA, or via Peppol to a PA with a Peppol gateway.
  2. The sender’s PA consults the Annuaire to identify the recipient’s PA.
  3. The invoice is forwarded to the recipient’s PA.
  4. Invoice data is transmitted in near-real-time as e-reporting to the DGFiP.
  5. The recipient retrieves the invoice via its PA.

Peppol plays a role in this model as a transmission channel. The DGFiP was designated as the official French Peppol Authority in July 2025. Peppol is not the central protocol in the French system — it is a connectivity layer that PAs can deploy, provided both parties communicate via a PA that accepts Peppol as an incoming channel.

Comparison: France, Belgium and the Netherlands

FeatureFrance (from Sep 2026)Belgium (from Jan 2026)Netherlands (B2B ViDA 2030)
Primary transmission protocolPlateformes Agréées (PA)PeppolPeppol
Central government roleAnnuaire + e-reporting via DGFiPBOSA as Peppol AuthorityNPa as Peppol Authority
Transmission model4/5-corner via PA network; Peppol optional gateway4-corner Peppol (live Jan 2026); 5-corner (2028 ambition)4-corner Peppol
E-reportingMandatory via PA to DGFiP (near-real-time)Mandatory from Jan 2028ViDA directive; implementation 2030-2032
Foreign supplier obligationNot obliged without FR establishment; practically advisableNot obliged without BE establishment; practically advisableNot applicable (B2B voluntary)

Timeline: who must comply with the French einvoicing mandate 2026 and when?

The French einvoicing mandate 2026 is phased by company size. The receiving obligation applies from 1 September 2026 to all VAT-registered businesses established in France. The issuing obligation follows:

DateObligationTarget group
1 September 2026Receiving mandatoryAll VAT-registered businesses established in France
1 September 2026Receiving AND issuing mandatoryLarge enterprises (>5,000 employees or >€1.5bn turnover) and ETI (250-5,000 employees or €50-1,500m turnover)
1 September 2027Issuing mandatorySmall and medium-sized enterprises (<250 employees or <€50m turnover)

In practical terms: every large or mid-size French customer will have fully configured their receipt infrastructure around automated PA processing by 1 September 2026. Invoices arriving as PDF or by email will require manual handling in an otherwise fully automated environment — creating friction, delays and a higher risk of payment disputes.

What the French einvoicing mandate 2026 means for Dutch and Belgian suppliers

Formally, Dutch and Belgian businesses without a permanent establishment in France are not required to use the PA system. The practical reality is developing differently — and quickly.

Based on what we observed following Belgium’s mandatory transition, we expect pressure from procurement departments to use PA-compatible invoicing to grow rapidly, even for foreign suppliers. In Belgium, that is exactly what happened: buyers increasingly preferred suppliers who could send Peppol invoices, even when not formally required.

The difference with Belgium is urgency. The French einvoicing mandate 2026 has a hard deadline of 1 September. Large enterprises and ETI must be fully operational by then. For Dutch suppliers delivering to this segment, the likelihood of being approached about invoice format quality before or just after the deadline is real.

Practical checklist: what to arrange now

  1. Map your French customers by size: who is large or ETI (obligation September 2026) and who is SME (obligation September 2027)?
  2. Check your Peppol service provider: is it PA-certified, or does it have a direct gateway to a PA network in France?
  3. Check the Annuaire: are your French customers registered in the DGFiP directory and which PA do they use?
  4. Determine your invoice format: Factur-X (hybrid PDF/XML), UBL and CII are accepted formats. Check which your PA primarily processes.
  5. Test before 1 September: send test invoices via the PA gateway to your French customer and verify correct processing.

Use the comparison tool on Peppol.now to compare certified Peppol service providers by PA connectivity and supported countries and formats.

What does this mean for you?

Exporter with large French B2B customers? Action before 1 September 2026 is essential. Ensure your provider is PA-compatible and that the connection is tested. The likelihood of your customer raising this — before or after the deadline — is high.

ERP vendor or implementation partner? Your clients with French operations need to know whether their ERP connection also supports the French PA gateway. This is a different configuration from the Belgian or Dutch Peppol connection and requires separate verification.

Peppol service provider? PA certification or a PA gateway partnership is an increasingly decisive factor in provider selection. This platform tracks certified providers and their PA status.

Frequently asked questions about the French einvoicing mandate 2026

Do I as a Dutch supplier need to use a Plateforme Agréée for invoices to French customers?

Not legally. Companies without a permanent establishment in France are not required to use the PA system. However, your French customer must be able to receive einvoices via a PA from September 2026. In practice, this creates strong buyer preference for PA-compatible invoicing from all suppliers, regardless of country.

What is the difference between a Plateforme Agréée and the PPF?

The PPF (Portail Public de Facturation) now only functions as the Annuaire (business registry) and e-reporting portal. It no longer processes or transmits invoices. A PA is a certified private platform that handles the complete invoice exchange and e-reporting to DGFiP.

Can I use Peppol to invoice French customers?

Yes, but indirectly. Peppol is not a standalone transmission protocol in France the way it is in Belgium or the Netherlands. Some PAs accept Peppol invoices as an incoming channel. You need a Peppol service provider with a gateway to a PA that supports Peppol. Verify this explicitly with your provider.

What is the Annuaire and how do I use it?

The Annuaire is the central DGFiP business registry that records which PA each French VAT-registered business uses. Your PA consults it automatically when routing an invoice. It is useful to check in advance whether your French customer is already registered.

Which invoice formats are valid in the French system?

France recognises Factur-X (hybrid PDF/XML), UBL and CII — all conforming to EN 16931. Your PA determines which formats it accepts and converts where necessary.

When does the e-reporting obligation start?

E-reporting runs in parallel with the einvoicing obligation and is an integral part of it. PAs handle e-reporting automatically as part of invoice processing. It is not a separate obligation you need to arrange independently.

  1. DGFiP — Portail Public de Facturation and the Annuaire
  2. Comarch — Mandatory B2B E-invoicing in France: 2026 requirements
  3. Tradeshift — France’s E-Invoicing Mandate 2026: Choosing a Plateforme Agréée
  4. VAT IT — Most Businesses Are Not Ready for France’s September e-Invoicing Deadline
  5. Ecosio — E-invoicing and e-reporting in France: a decisive guide
  6. OpenPeppol — DGFiP as French Peppol Authority
  7. European Commission — ViDA: VAT in the Digital Age

Compare certified Peppol service providers with PA connectivity on Peppol.now. Also read our article on why einvoice addresses differ per country for broader context on cross-border addressing.

/door

Franse e-facturatieplicht 2026: wat Plateformes Agréées zijn en wat u als leverancier nu moet regelen

Franse e-facturatieplicht 2026 — Parijs bij schemering

De Franse e-facturatieplicht 2026 verplicht alle btw-plichtige ondernemingen in Frankrijk om via een gecertificeerde Plateforme Agréée (PA) te factureren. Bedrijven die de Franse e-facturatieplicht 2026 nog niet hebben beoordeeld, riskeren boetes en verlies van handelsrelaties met Franse klanten. Bereid uw organisatie nu voor: de Franse e-facturatieplicht 2026 geldt ook voor buitenlandse leveranciers die in Frankrijk zaken doen.

Franse e-facturatieplicht 2026: wat Plateformes Agréées zijn en wat u als leverancier nu moet regelen

Wat u moet weten (TL;DR)

  • De Franse e-facturatieplicht 2026 gaat in op 1 september 2026. Alle btw-plichtige ondernemingen gevestigd in Frankrijk moeten dan e-facturen kunnen ontvangen via een gecertificeerde Plateforme Agréée.
  • Het PPF (Portail Public de Facturation) verwerkt geen facturen meer. Het fungeert uitsluitend als bedrijvenregister (Annuaire) en e-reporting portal richting de DGFiP.
  • Plateformes Agréées (PA) zijn de enige wettelijke weg voor B2B e-facturatie in Frankrijk. De DGFiP heeft 101 PA’s gecertificeerd.
  • Nederlandse en Belgische leveranciers zonder Franse vestiging zijn formeel niet verplicht, maar hun Franse klanten verwachten PA-compatibele facturatie.
  • Kies een Peppol Serviceprovider die gecertificeerd is als PA of directe PA-connectiviteit biedt.
  • Vergelijk aanbieders op Peppol.nu of schrijf u in voor de nieuwsbrief om mandaatupdates direct te ontvangen.

De Franse e-facturatieplicht 2026 treedt in werking op 1 september, over minder dan tien weken. Compliance-specialisten wijzen erop dat een groot deel van de betrokken bedrijven nog niet klaar is voor wat er komt. Dat geldt ook voor internationale leveranciers die aan Franse klanten factureren.

Dat heeft een duidelijke reden: het Franse systeem werkt fundamenteel anders dan wat in België en Nederland gangbaar is. Wie aanneemt dat bestaande Peppol-connectiviteit volstaat voor de Franse markt, heeft een cruciale stap gemist. Dit artikel legt uit hoe het systeem werkt, wat Plateformes Agréées precies zijn en welke concrete stappen u als Nederlandse of Belgische leverancier moet zetten.

Waarom het Franse systeem verschilt van België en Nederland

In België en Nederland is Peppol het dominante transmissienetwerk: een gedecentraliseerd, open 4-corner model waarbij facturen via Peppol Serviceproviders worden uitgewisseld. Frankrijk koos aanvankelijk voor een gecentraliseerd model met het PPF als centraal knooppunt.

In oktober 2024 draaide de overheid dit gedeeltelijk terug. Het PPF verwerkt geen facturen meer en fungeert uitsluitend als bedrijvenregister (het Annuaire) en als ingang voor e-reporting richting belastingdienst DGFiP. Alle factuuruitwisseling verloopt sindsdien via gecertificeerde private platforms: de Plateformes Agréées.

Wij zien in de markt dat deze koerswijziging bij veel bedrijven buiten Frankrijk onvoldoende is doorgedrongen. De naam “PPF” circuleert nog altijd als synoniem voor het Franse systeem, terwijl het inmiddels puur als adresboek fungeert.

Wat zijn Plateformes Agréées?

Een Plateforme Agréée (PA), voorheen PDP (Plateforme de Dématérialisation Partenaire) genaamd, is een door de DGFiP gecertificeerd platform dat bevoegd is B2B e-facturen te verzenden, ontvangen en fiscaal te rapporteren aan de overheid. Alleen via een PA of een directe koppeling met een PA-netwerk is B2B e-facturatie in Frankrijk wettelijk geldig vanaf september 2026.

De DGFiP heeft 101 PA’s gecertificeerd in 2025 en 2026. Dit zijn internationale en Franse platforms, van grote ERP-geïntegreerde oplossingen tot gespecialiseerde factuurplatforms. Enkele providers die ook actief zijn op de Nederlandse en Belgische markt beschikken over PA-certificering, maar dit geldt niet voor alle Peppol Serviceproviders.

Een factuur aan een Franse klant doorloopt het volgende pad:

  1. De verzendende partij stuurt de factuur naar zijn PA, of via Peppol naar een PA met Peppol-gateway.
  2. De PA van de verzender raadpleegt het Annuaire om de PA van de ontvanger te identificeren.
  3. De factuur wordt doorgestuurd naar de PA van de ontvanger.
  4. De factuurdata wordt in near-real-time als e-reporting doorgezet naar de DGFiP.
  5. De ontvanger haalt de factuur op via zijn PA.

Peppol speelt in dit model een rol als transmissiekanaal. De DGFiP werd in juli 2025 aangewezen als de officiële Franse Peppol Authority. Peppol is daarmee geen centraal protocol in het Franse systeem, maar een verbindingslaag die PA’s kunnen inzetten, mits beide partijen communiceren via een PA die Peppol als inkomend kanaal accepteert.

Vergelijking: Frankrijk, België en Nederland

KenmerkFrankrijk (vanaf sep 2026)België (vanaf jan 2026)Nederland (B2B ViDA 2030)
Primair transmissieprotocolPlateformes Agréées (PA)PeppolPeppol
Centrale overheidsrolAnnuaire + e-reporting via DGFiPBOSA als Peppol AuthorityNPa als Peppol Authority
Transmissiemodel4/5-corner via PA-netwerk; Peppol als optionele gateway4-corner Peppol (live jan 2026); 5-corner (2028-ambitie)4-corner Peppol
E-reportingVerplicht via PA aan DGFiP (near-real-time)Verplicht per jan 2028ViDA-richtlijn; invoering 2030-2032
Buitenlandse leveranciersNiet verplicht zonder FR vestiging; praktisch gewenstNiet verplicht zonder BE vestiging; praktisch gewenstNiet van toepassing (B2B vrijwillig)

Tijdlijn: wie moet wanneer voldoen aan de Franse e-facturatieplicht 2026?

De Franse e-facturatieplicht 2026 is gefaseerd op basis van bedrijfsomvang. De ontvangstplicht geldt per 1 september 2026 voor alle in Frankrijk gevestigde btw-plichtigen. De zendplicht volgt:

DatumVerplichtingDoelgroep
1 september 2026Ontvangen verplichtAlle btw-plichtige ondernemingen gevestigd in Frankrijk
1 september 2026Ontvangen én zenden verplichtGrote ondernemingen (>5.000 medewerkers of >1,5 mrd omzet) en ETI (250-5.000 medewerkers of 50-1.500 mln omzet)
1 september 2027Zenden verplichtKleine en middelgrote ondernemingen (<250 medewerkers of <50 mln omzet)

Dit betekent concreet: elke grote of middelgrote Franse klant van uw bedrijf heeft per 1 september 2026 zijn ontvangstinfrastructuur volledig ingericht op geautomatiseerde verwerking via een PA. Facturen die als PDF of via e-mail binnenkomen, moeten handmatig worden verwerkt in een omgeving die verder volledig geautomatiseerd draait.

Wat de Franse e-facturatieplicht 2026 betekent voor Nederlandse en Belgische leveranciers

Formeel zijn Nederlandse en Belgische bedrijven zonder vaste inrichting in Frankrijk niet verplicht het PA-systeem te gebruiken. De praktijk ontwikkelt zich echter anders, en snel.

Op basis van wat wij zien na de Belgische invoering, verwachten wij dat de druk vanuit inkoopafdelingen om PA-compatibele facturatie te gebruiken snel zal toenemen, ook voor buitenlandse leveranciers. In België is dit patroon duidelijk: Belgische kopers gaven steeds vaker de voorkeur aan leveranciers die Peppol-facturen konden sturen, ook als dat formeel niet verplicht was.

Het verschil met de Belgische situatie is urgentie. De Franse e-facturatieplicht 2026 heeft een harde deadline van 1 september. Grote Franse ondernemingen en ETI’s moeten dan volledig operationeel zijn. Voor Nederlandse leveranciers die aan dit segment leveren, is de kans dat zij vóór de zomer van 2026 worden aangesproken op hun aanleverkwaliteit reëel.

Praktische checklist: wat u nú moet regelen

  1. Inventariseer uw Franse klanten op omvang: wie is groot of ETI (verplichting september 2026) en wie is MKB (verplichting september 2027)?
  2. Controleer uw Peppol Serviceprovider: is deze gecertificeerd als PA, of heeft hij een directe gateway naar een PA-netwerk in Frankrijk?
  3. Raadpleeg het Annuaire: zijn uw Franse klanten al geregistreerd in het DGFiP-bedrijvenregister en welke PA gebruiken zij?
  4. Bepaal uw factuurformaat: Factur-X (hybride PDF/XML), UBL en CII zijn acceptabele formaten. Controleer welk formaat uw PA verwerkt.
  5. Test vóór 1 september: stuur testfacturen via de PA-gateway naar uw Franse klant en verifieer de correcte verwerking.

Via de vergelijkingstool op Peppol.nu vergelijkt u gecertificeerde Peppol Serviceproviders op PA-connectiviteit en ondersteunde landen en formaten.

Wat betekent dit voor u?

Exporteur met meerdere grote Franse zakelijke klanten? Actie vóór 1 september 2026 is noodzakelijk. Zorg dat uw provider PA-compatibel is en test de verbinding vóór de deadline. De kans dat uw klant u hierop aanspreekt, voor of na de deadline, is groot.

ERP-leverancier of implementatiepartner? Uw klanten met Franse activiteiten moeten weten of hun ERP-koppeling ook de Franse PA-gateway ondersteunt. Dit is een andere configuratie dan de Belgische of Nederlandse Peppol-verbinding en vereist aparte verificatie.

Peppol Serviceprovider? PA-certificering of een PA-gatewaypartnerschap is een concurrentiefactor die klanten steeds vaker meenemen in hun leverancierskeuze. Dit platform volgt de gecertificeerde aanbieders en registreert hun PA-status.

Veelgestelde vragen over de Franse e-facturatieplicht 2026

Moet ik als Nederlandse leverancier een Plateforme Agréée gebruiken voor facturen aan Franse klanten?

Niet wettelijk. Bedrijven zonder vaste inrichting in Frankrijk zijn niet verplicht het PA-systeem te gebruiken. Maar uw Franse klant moet vanaf september 2026 e-facturen via een PA kunnen ontvangen. In de praktijk leidt dit tot een sterke voorkeur van Franse inkopers voor PA-compatibele aanlevering, ook van buitenlandse leveranciers.

Wat is het verschil tussen een Plateforme Agréée en het PPF?

Het PPF (Portail Public de Facturation) fungeert uitsluitend nog als Annuaire (bedrijvenregister) en e-reporting portal. Het verwerkt en verzendt geen facturen meer. Een PA is een gecertificeerd privaat platform dat de volledige factuuruitwisseling en e-reporting naar DGFiP afhandelt. Alle B2B-facturatie in Frankrijk gaat via een PA.

Kan ik Peppol gebruiken om aan Franse klanten te factureren?

Ja, maar indirect. Peppol is in Frankrijk geen standalone transmissieprotocol zoals in België of Nederland. Sommige PA’s accepteren Peppol-facturen als inkomend kanaal. U heeft daarvoor een Peppol Serviceprovider nodig die een gateway heeft naar een PA met Peppol-ondersteuning. Controleer dit expliciet bij uw provider.

Wat is het Annuaire en hoe gebruik ik het?

Het Annuaire is het centrale bedrijvenregister van de DGFiP dat bijhoudt welke PA elke Frans btw-plichtige onderneming gebruikt. Uw PA raadpleegt het automatisch bij het doorsturen van een factuur. Het is nuttig om vooraf te controleren of uw Franse klant al geregistreerd staat.

Welke factuurformaten zijn geldig in het Franse systeem?

France erkent drie formaten conform EN 16931: Factur-X (hybride PDF/XML), UBL en CII. Uw PA bepaalt welke formaten hij accepteert en converteert indien nodig.

Wanneer begint de e-reporting verplichting?

E-reporting loopt parallel aan de e-facturatieplicht en maakt er integraal deel van uit. PA’s verzorgen de e-reporting automatisch als onderdeel van de factuurverwerking. Dit is geen aparte verplichting die u zelf apart moet inrichten.

  1. DGFiP — Portail Public de Facturation en het Annuaire
  2. Comarch — Mandatory B2B E-invoicing in France: 2026 requirements
  3. Tradeshift — France’s E-Invoicing Mandate 2026: Choosing a Plateforme Agréée
  4. VAT IT — Most Businesses Are Not Ready for France’s September e-Invoicing Deadline
  5. Ecosio — E-invoicing and e-reporting in France: a decisive guide
  6. OpenPeppol — DGFiP als Franse Peppol Authority
  7. Europese Commissie — ViDA: VAT in the Digital Age

Vergelijk gecertificeerde Peppol Serviceproviders met PA-connectiviteit op Peppol.nu. Bekijk ook ons artikel over hoe e-factuuradressen per land verschillen voor meer context over grensoverschrijdende adressering.

/door

European Business Wallet e-facturatie: de architecturale oplossing

,

De European Business Wallet lost het e-facturatie adresprobleem op, als de juiste keuzes worden gemaakt

Een recent artikel op Peppol.nu beschreef een probleem dat iedereen kent die grensoverschrijdend factureert: het vinden van het juiste e-facturatie ontvangstadres voor een nieuwe internationale klant is ingewikkelder dan het zou moeten zijn. De uitdaging valt uiteen in drie lagen: registratie, opzoeken en adressering. Elk gefragmenteerd, elk met een andere oplossing per land.

Dat artikel eindigde met een oproep om een interoperabele grensoverschrijdende routeringsmap op de beleidsagenda te zetten. Dit artikel benoemt een concrete kandidaat voor die rol: de European Business Wallet (EBW).

Het argument is niet dat de EBW vandaag al klaar is voor deze functie. Dat is ze niet. Het argument is dat de architecturale fit sterk is, het beleidswindow open staat, en dat twee specifieke besluiten het mogelijk kunnen maken.

Het drielagenprobleem, kort herhaald

Het correct adresseren van een e-factuur aan een internationale ontvanger brengt drie afzonderlijke uitdagingen met zich mee.

De eerste is de registratielaag: bedrijven zijn ingeschreven in nationale registers, en de toegang tot die registers is inconsistent. Sommige bieden machine-leesbare API’s, andere beperken de toegang, en sommige hebben helemaal geen centraal toegangspunt.

De tweede is de opzoeklaag: een bedrijfsnaam koppelen aan een fiscaal identificatienummer over landsgrenzen heen. Europa heeft hiervoor een grensoverschrijdende infrastructuur — VIES — maar dat systeem valideert nummers in plaats van zoekopdrachten op naam mogelijk te maken, en dat is een bewuste privacykeuze.

De derde is de adresseringslaag: een fiscaal identificatienummer vertalen naar een geldig e-facturatie-eindpunt. In Peppol-landen betekent dat een Peppol Participant ID. In Frankrijk betekent het het identificeren van de gecertificeerde Plateforme Agréée die de ontvanger gebruikt. In clearancelanden betekent het het indienen van het juiste fiscale identificatienummer bij het juiste platform.

Alle drie de lagen blijven gefragmenteerd op Europees niveau. Geen enkele gestandaardiseerde dienst lost alle drie op. Voor een volledige analyse, zie het artikel over e-facturatie ontvangstadres.

Wat de European Business Wallet (EBW) is

De European Business Wallet (EBW) — de zakelijke tegenhanger van de European Digital Identity (EUDI) Wallet — is verankerd in de eIDAS 2.0-verordening die in 2024 werd aangenomen. Begin 2026 zette de Europese Commissie een verdere stap door een formeel wetgevingsvoorstel te publiceren: de Verordening tot instelling van European Business Wallet (EBW)s.

Juridisch is de koers dus bepaald. In de praktijk bevindt de EBW zich in dezelfde fase als Peppol ooit: grootschalig beproefd via een Large Scale Pilot — het WE BUILD Consortium — vóór enige brede operationele uitrol. Het beleidswindow en de pilotinfrastructuur bestaan tegelijkertijd, en dat is precies waarom de in dit artikel beschreven besluiten nu genomen moeten worden, en niet na afloop van de LSP.

De schaal van de inspanning is aanzienlijk. Het WE BUILD Consortium — geselecteerd door de Europese Commissie voor de Large Scale Pilots voor de EU Digital Identity Wallet — brengt meer dan 190 organisaties uit 30 landen samen. De deelnemers omvatten 13 nationale bedrijfsregisters, belastingautoriteiten, banken en financiële instellingen, walletproviders en QTSP’s, technologiebedrijven, mkb en academische instellingen. Vertegenwoordigde landen zijn onder meer Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Zweden, Griekenland, Spanje, Finland, Italië en Noorwegen. Cruciaal voor dit artikel: e-facturatie is al een expliciete use case binnen WE BUILD — aangeduid als SC5 in het Supply Chain-domein, geleid door OpenPeppol.

Hoe de EBW de drie lagen technisch zou kunnen oplossen

Laag 1: Registratie

Een EBW met geverifieerde gegevens uit nationale basisregistraties is per definitie een draagbaar en geauthenticeerd bedrijfsregistratiebewijs. Een leverancier die interacteert met een ontvanger die een EBW heeft, hoeft niet afzonderlijk het Nederlandse KvK, het Belgische KBO of het Duitse Handelsregister te raadplegen. De portemonnee presenteert het relevante identificatienummer — KvK-nummer, KBO/BCE-nummer, btw-nummer — als geverifieerd attribuut. De integratielast verschuift van iedere serviceprovider afzonderlijk naar de uitgifte-infrastructuur van de portemonnee, die per lidstaat éénmalig wordt opgebouwd.

Laag 2: Opzoeken

VIES — het VAT Information Exchange System van de Europese Commissie — maakt momenteel btw-nummervalidatie mogelijk, maar geen zoekopdrachten op naam. Die beperking is een bewuste privacykeuze: een open naam-naar-nummer-zoekopdracht op grote schaal levert risico’s op van dataverzameling.

De EBW lost dit spanningsveld op. Een leverancier zoekt niet in een open register naar het identificatienummer van de ontvanger. In plaats daarvan presenteert de ontvanger zelf zijn portemonnee — inclusief btw-nummer en nationaal identificatienummer — direct als onderdeel van een geauthenticeerde zakelijke interactie. De zoekopdracht wordt vervangen door een geverifieerde presentatie.

Als de portemonnee is verbonden met VIES als gezaghebbende bron voor btw-gegevens, is het resulterende attribuut gevalideerd aan de hand van het belastingautoriteitsrecord van de lidstaat. Privacy wordt niet geschonden; het is privacy by design. De portemonneehouder bepaalt wat wordt gedeeld, met wie, en voor welk doel.

Laag 3: Adressering

De adresseringslaag vereist niet alleen te weten wie de ontvanger is, maar ook waar de factuur naartoe moet worden gerouteerd. De EBW kan het e-facturatie-eindpunt bevatten als standaard geverifieerd attribuut. Een ontvanger registreert zijn voorkeurskanaal — Peppol, een nationaal platform, een specifieke serviceprovider — éénmalig in zijn portemonnee. Een leverancier met toegang tot dat attribuut heeft alles wat nodig is om correct te routeren, zonder de ontvanger te hoeven benaderen en zonder meerdere nationale registers te moeten raadplegen.

Het routeringsnetwerk — of dat nu Peppol is of een ander netwerk — verandert niet. De portemonnee is geen routeringsnetwerk. Het is de identiteits- en adresseringslaag die daarvoor staat.

Waarom dit architecturaal elegant is

Ten eerste is authenticatie ingebouwd. De portemonnee bewijst dat de presenterende partij is wie ze beweert te zijn. Dit elimineert een categorie frauderisico die momenteel bestaat bij e-facturatie.

Ten tweede volgen mandatering en autorisatie vanzelf. Een persoon die namens een bedrijf een EBW presenteert, kan een credential meevoeren die de reikwijdte van zijn machtiging aangeeft — om te contracteren, facturen te ontvangen of betalingen goed te keuren.

Ten derde is de architectuur netwerkonafhankelijk. Of het onderliggende routeringsnetwerk nu Peppol is, DBNAlliance, een nationaal clearancesysteem of een gecertificeerd platform onder het Franse model: de portemonnee verzorgt identiteit en adresresolutie stroomopwaarts.

Ten vierde sluit dit aan op de logica van het 5-corner model. De EBW, uitgegeven door een betrouwbare publieke autoriteit en cryptografisch gekoppeld aan basisregistraties, is precies wat de vijfde hoek — het overheidsvertrouwensanker — geacht wordt te bieden.

Waar de architectuur wrijving ontmoet

Drie knelpunten verdienen eerlijk te worden benoemd voordat we de beleidsagenda bespreken.

Het eerste is vrijwillige adoptie versus dekking. Als registratie van de EBW optioneel blijft, verdampt het opzoekvoordeel voor het segment dat er het meest bij gebaat is. Een portemonnee die bijna universeel is, biedt structurele waarde. Een portemonnee die door koplopers wordt gebruikt, niet.

Het tweede is het e-facturatie-eindpunt als portemonnee-attribuut. De huidige ontwikkeling van de EBW bevat het e-facturatie ontvangstadres niet als standaardattribuut. Dat moet worden besloten, gedefinieerd en gestandaardiseerd — op Europees Commissieniveau, in afstemming met OpenPeppol en nationale Peppol Authorities. Zonder dat besluit kan de portemonnee de hierboven beschreven adresseringsfunctie niet vervullen.

Het derde is reikwijdte. De European Business Wallet (EBW) is een EU-instrument. Ze lost het drielagenprobleem op binnen de EU, maar helpt niet bij tegenpartijen in de Verenigde Staten, Mexico of andere niet-EU-jurisdicties. Voor internationaal opererende bedrijven is dit een Europese oplossing voor een Europees deel van een wereldwijd probleem.

De beleidsagenda: twee besluiten en een coördinatiepunt

Twee specifieke beleidsbesluiten zouden de kloof dichten tussen de huidige staat van de EBW en haar potentieel als Europese e-facturatie-adresresolutie-infrastructuur.

Het eerste is verplichte of nagenoeg verplichte portemonneeadoptie voor btw-plichtige ondernemingen. De ViDA-hervorming verplicht reeds alle grensoverschrijdend opererende btw-plichtige ondernemingen tot digitale rapportage. Die verplichting combineren met EBW-uitgifte — of portemonneeregistratie een voorwaarde maken voor btw-registratie — is een haalbare beleidsstap binnen de ViDA-implementatietijdlijn.

Het tweede is standaardisering van het e-facturatie-eindpunt als portemonnee-attribuut. De uitvoeringshandelingen voor de EUDI Wallet en de aankomende EBW-verordening worden nu vormgegeven. Dit is het moment om het e-facturatie-eindpunt als verplicht attribuut te introduceren. Zodra de wetteksten zijn vastgesteld, wordt dit achteraf invoegen aanzienlijk moeilijker.

Naast deze twee besluiten is er een coördinatiepunt dat geen enkele instelling momenteel bezit: de integratie tussen de EBW en bestaande routeringsnetwerken. OpenPeppol, nationale Peppol Authorities en de beheerders van nationale clearancesystemen moeten definiëren hoe een portemonnee-attribuut wordt vertaald in een routeringsinstructie. Dat is technisch geen complex vraagstuk — maar het vereist dat iemand het gesprek bijeenroept.

Wie wat moet doen

De Europese Commissie moet het e-facturatie-eindpunt opnemen als standaardattribuut in zowel de uitvoeringshandelingen voor de EUDI Wallet als de aankomende EBW-verordening. Dit is een redactiekeuze binnen het mandaat dat de Commissie al heeft. Het ViDA-team bij DG TAXUD en het Digital Identity-team bij DG CNECT moeten over dit specifieke punt met elkaar in gesprek.

Lidstaten moeten overstappen van vrijwillige naar verplichte portemonneeadoptie voor btw-plichtige ondernemingen. Nederland en België — beide actief in de ontwikkeling van de EBW en beide met Peppol-infrastructuur — zijn de voor de hand liggende kandidaten om dit als gezamenlijk standpunt in de Raad in te brengen.

Het WE BUILD Consortium is het aangewezen voertuig om dit in de praktijk te beproeven. E-facturatie is al expliciet onderdeel van het WE BUILD-programma als use case SC5 in het Supply Chain-domein, geleid door OpenPeppol. De vraag hoe de EBW het e-facturatie ontvangstadres oplost — over alle drie de lagen — zou een expliciete doelstelling moeten worden binnen het werkprogramma van die use case. De Peppol Conference in Brussel op 16–17 juni 2026 is een concreet moment om dit op de agenda te zetten.

OpenPeppol en nationale Peppol Authorities moeten de integratielaag definiëren tussen de EBW en Peppol-routering: hoe gebruikt een Peppol Serviceprovider een portemonnee-attribuut als invoer voor een SMP-lookup? Dit is een technische specificatievraag die rechtstreeks volgt uit wat WE BUILD SC5 zou moeten beproeven.

Het Nederlandse ministerie van Economische Zaken is niet zomaar één stem op deze agenda. Het ministerie leidt het Management Board van WE BUILD (WP1), wat het een structureel bevoorrechte positie geeft om prioriteiten van het consortium te sturen. Het concrete advies: gebruik die positie om de kwestie van het e-facturatie ontvangstadres rechtstreeks te adresseren aan de SC5-werkgroep — en zorg dat de verbinding tussen de EBW en e-facturatie-adressering expliciet is opgenomen in het werkprogramma, vóórdat het regulatoire window voor opname als standaard portemonnee-attribuut sluit.

Waarom het moment nu is

Twee grote EU-regelgevingstrajecten worden tegelijk geïmplementeerd: ViDA en eIDAS 2.0 / de EBW-verordening. Beide raken iedere btw-plichtige onderneming die grensoverschrijdend opereert binnen de EU. Beide worden nu vormgegeven.

De uitvoeringshandelingen en wetteksten zijn nog niet vastgesteld. Het e-facturatie-eindpunt-attribuut kan nog worden opgenomen in de portemonnee-specificatie voordat die wordt gesloten. Zodra dat window sluit, sluit ook de structurele kans om het drielagenprobleem op Europees niveau via één architecturaal besluit op te lossen.

Het Franse Annuaire laat zien dat routeringstransparantie als publieke infrastructuur haalbaar is. De EBW generaliseert dat principe naar alle 27 lidstaten, met authenticatie en selective disclosure ingebouwd. De vraag is niet of de architectuur deugdelijk is. De vraag is of de beleidsbesluiten worden genomen zolang het window nog openstaat.

Wat dit betekent bij de keuze van een provider vandaag

Totdat de EBW operationeel is als e-facturatie-adresseringsinfrastructuur — realistisch gezien 2028 of later — blijft het drielagenprobleem op systeemniveau onopgelost. Ondernemingen die vandaag internationaal factureren, hebben providers nodig die alle drie de lagen per land aanpakken via eigen registerintegraties en SMP-lookups.

De vragen die bij de keuze van een provider relevant blijven zijn dezelfde: in welke landen ondersteunt de oplossing het oplossen van het e-facturatie ontvangstadres? Hoe pakt ze elke laag aan voor die specifieke landen? Wat gebeurt er als een ontvanger op geen enkel netwerk is geregistreerd?

De EBW verandert die vragen voor vandaag niet. Ze beantwoordt ze, structureel, voor de middellange termijn — als de beleidsbesluiten worden genomen.

Vergelijk gecertificeerde e-facturatie providers op Peppol.nu  |  Hoe het 4-corner en 5-corner model werken

Veelgestelde vragen

Wat is een digitale portemonnee in de context van Europese bedrijfsidentiteit?

Een digitale portemonnee is in deze context een beveiligde applicatie die geverifieerde digitale credentials bewaart namens een persoon of organisatie. Credentials worden uitgegeven door betrouwbare publieke autoriteiten — zoals nationale bedrijfsregisters of belastingdiensten — en cryptografisch ondertekend om hun authenticiteit te bewijzen. De portemonnee slaat geen gegevens centraal op: de houder bepaalt wat wordt gedeeld, met wie en waarvoor. Dit model heet selective disclosure. Voor bedrijven kan een digitale portemonnee credentials bevatten zoals inschrijvingsgegevens, btw-nummers en machtigingen om namens de organisatie op te treden.

Wat is de European Business Wallet (EBW)?

De European Business Wallet (EBW) is de zakelijke tegenhanger van de burgergerichte EU Digital Identity (EUDI) Wallet. Verankerd in de eIDAS 2.0-verordening en onderwerp van een dedicated wetgevingsvoorstel van de Europese Commissie uit 2026, geeft de EBW ondernemingen een betrouwbare, draagbare digitale identiteit die werkt in alle EU-lidstaten. Organisaties kunnen geverifieerde credentials — registratiegegevens, fiscale identificatoren, sectorlicenties — presenteren aan handelspartners en platforms, zonder in ieder land of iedere context opnieuw een identiteitsverificatieproces te doorlopen. Het WE BUILD Consortium voert de Large Scale Pilot uit die de implementatie beproeft in 30 landen met 190+ organisaties.

Hoe verschilt de European Business Wallet (EBW) van de burger-EUDI Wallet?

De burger-EUDI Wallet bevat persoonsgebonden credentials: rijbewijzen, diploma’s, gezondheidsgegevens of nationale identiteitsdocumenten. De EBW bevat organisatorische credentials: KvK-nummers, btw-identificatoren, economische operatorcertificaten en machtigingen die een rechtspersoon verleent aan personen die namens haar handelen. Beide zijn gebouwd op hetzelfde eIDAS 2.0-raamwerk en delen dezelfde principes van selective disclosure en cryptografische verificatie. In de praktijk zijn de twee complementair: een medewerker kan zijn burger-portemonnee gebruiken om zichzelf te authenticeren, terwijl hij credentials uit de EBW van het bedrijf presenteert om de reikwijdte van zijn mandaat aan te tonen.

Hoe zou de EBW het e-facturatie ontvangstadres technisch kunnen oplossen?

Het correct adresseren van een e-factuur aan een nieuwe internationale klant omvat drie lagen: identificeren in welk register de ontvanger is ingeschreven, het fiscale identificatienummer vinden en dat vertalen naar een geldig routeringsadres voor het toepasselijke e-facturatiesysteem. Momenteel is elke laag per land gefragmenteerd. De EBW zou alle drie in één stap kunnen oplossen. Ze bevat geverifieerde registratiegegevens uit nationale registers (laag 1), maakt geauthenticeerde uitwisseling van fiscale identificatoren mogelijk zonder open zoekopdrachten op naam (laag 2), en zou het e-facturatie-eindpunt als standaard geverifieerd attribuut kunnen bevatten (laag 3). Voorwaarde is dat het e-facturatie-eindpunt als standaardattribuut wordt gedefinieerd. Dat besluit is nog niet genomen.

Vervangt de EBW mijn huidige e-facturatieoplossing of provider?

Nee. De EBW is geen e-facturatieoplossing. Het is een identiteits- en adresseringslaag. Ze vertelt een routeringsnetwerk wie de ontvanger is en waar de factuur naartoe moet. Het daadwerkelijk aanmaken, valideren en verzenden van de factuur blijft de verantwoordelijkheid van uw e-facturatieprovider en het onderliggende netwerk — of dat nu Peppol is, een nationaal clearanceplatform of een gecertificeerde serviceprovider. Denk aan de portemonnee als het adres op een envelop: het vertelt u waar u naartoe moet sturen, niet hoe u de brief schrijft.

Wat is de relatie tussen de European Business Wallet (EBW) en Peppol?

Peppol is een routeringsnetwerk: een 4-corner infrastructuur die e-facturen transporteert tussen gecertificeerde Peppol Serviceproviders. De EBW is geen routeringsnetwerk — het is een identiteits- en adresseringsinfrastructuur die stroomopwaarts van Peppol kan staan, en van elk ander routeringsnetwerk. Een EBW met een Peppol Participant ID als geverifieerd attribuut zou een Peppol Serviceprovider in staat stellen een SMP-lookup te starten met een gevalideerde invoer, in plaats van te vertrouwen op een handmatig ingevoerd of onveriëerd identificatienummer. OpenPeppol leidt de e-facturatie use case (SC5) binnen het WE BUILD Consortium, waarmee het de aangewezen partij is om te definiëren hoe portemonnee-attributen worden ingevoerd in de routeringslogica van Peppol. Peppol zelf is een treffende analogie: ook Peppol begon als Large Scale Pilot, voordat het de operationele infrastructuur werd die het vandaag is.

Wanneer kan de EBW in de praktijk worden gebruikt voor e-facturatie?

Operationele uitrol op grote schaal is realistisch gezien een horizon van 2028 of later, gezien de huidige LSP-tijdlijnen en het wetgevingsproces voor de EBW-verordening. Maar de besluiten die bepalen of de portemonnee in staat zal zijn e-facturatie-adresseringsfuncties te vervullen, moeten nu worden genomen — terwijl de uitvoeringshandelingen nog worden opgesteld en het WE BUILD-pilotprogramma zijn use case-doelstellingen nog definieert. Het window voor opname van het e-facturatie-eindpunt als standaard portemonnee-attribuut staat open. Dat blijft niet zo.

Bronnen

Europese Commissie — eIDAS 2.0: Verordening (EU) 2024/1183 betreffende het Europees kader voor digitale identiteit. https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/eidas-regulation

Verordening European Business Wallet (EBW)s: Wetgevingsvoorstel Europese Commissie. https://www.webuildconsortium.eu/news/european-commission-published-the-proposal-regulation-on-the-establishment-of-european-business-wallets

EUDI Wallet Implementatie: Overzicht uitvoeringshandelingen en ARF. Europese Commissie. https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/eudi-wallet-implementation

ARF — Architecture Reference Framework: Technische specificatie EUDI Wallet. https://github.com/eu-digital-identity-wallet/eudi-doc-architecture-and-reference-framework

WE BUILD Consortium: Large Scale Pilot voor de EU Digital Identity Wallet. https://www.webuildconsortium.eu

VIES — VAT Information Exchange System: Europese Commissie btw-validatietool. https://europa.eu/youreurope/business/taxation/vat/check-vat-number-vies/index_en.htm

EU btw-richtlijn: Richtlijn 2006/112/EG. EUR-Lex. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/TXT/?uri=CELEX%3A32006L0112

ViDA — Btw in het digitale tijdperk: Europese Commissie hervormingspakket. https://taxation-customs.ec.europa.eu/taxation/value-added-tax/vat-digital-age-vida_en

OpenPeppol — Peppol Interoperability Framework. https://peppol.org/learn-more/peppol-interoperability-framework/

Peppol Directory. OpenPeppol. https://directory.peppol.eu/

DGFiP — Portail Public de Facturation: Frans publiek facturatieportaal inclusief Annuaire. https://www.impots.gouv.fr/

ViDA e-facturatie en digitale rapportage — Verkennend onderzoek naar de meest geschikte infrastructuur voor e-facturatie en digitale rapportage (rapport 23 januari 2026). https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2026/01/26/rapport-e-facturatie-en-rapportage

Aanbiedingsbrief rapport ViDA e-facturatie en digitale rapportage — Kamerbrief Staatssecretaris Eerenberg (Financiën), 10 maart 2026. https://www.rijksoverheid.nl/documenten/kamerstukken/2026/03/10/aanbiedingsbrief-rapport-vida-efacturatie-en-digitale-rapportage

Beslisnota’s bij Aanbiedingsbrief rapport ViDA e-facturatie en digitale rapportage — Beleidsnota, 10 maart 2026. https://www.rijksoverheid.nl/documenten/beleidsnotas/2026/02/24/beslisnota-s-aanbiedingsbrief-rapport-vida-e-facturatie-en-digitale-rapportage

Peppol.nu — E-facturatie ontvangstadres. https://peppol.nu/e-facturatie-ontvangstadres/

/door

European Business Wallet e-invoicing: the architectural solution

,

The European Business Wallet solves the e-invoicing address problem, if the right choices are made

A recent article on Peppol.now described a problem that is well-known to anyone who sends invoices across borders: finding the correct e-invoicing recipient address for a new international customer is harder than it should be. The challenge breaks down into three layers — registration, lookup, and addressing — each fragmented, each requiring a different solution per country.

That article ended with a call to put an interoperable cross-border routing directory on the policy agenda. This article names a concrete candidate for that role: the European Business Wallet.

The argument is not that the Business Wallet is ready for this function today. It is not. The argument is that the architectural fit is strong, the policy window is open, and two specific decisions would make it happen.

The three-layer problem, briefly restated

Correctly addressing an e-invoice to an international recipient involves three distinct challenges.

The first is the registration layer: businesses are registered in national registries, and access to those registries is inconsistent — some offer machine-readable APIs, others restrict access, some have no central access at all.

The second is the lookup layer: connecting a company name to a fiscal identifier across borders. Europe has a cross-border infrastructure for this — VIES — but it validates numbers rather than enabling name-based search, for deliberate privacy reasons.

The third is the addressing layer: translating a fiscal identifier into a valid e-invoicing endpoint. In Peppol countries this means a Peppol Participant ID. In France it means identifying which certified Plateforme Agréée the recipient uses. In clearance countries it means submitting the right fiscal identifier to the right platform.

All three layers remain fragmented at European level. No single standardised service resolves all three. For a full analysis of why, see the e-invoicing recipient address article.

What the European Business Wallet is

The European Business Wallet — the business-facing extension of the European Digital Identity (EUDI) Wallet initiative — is grounded in the eIDAS 2.0 regulation adopted in 2024. In early 2026, the European Commission took a further step by publishing a formal legislative proposal: the Regulation on the establishment of European Business Wallets. Legislatively, the direction is set. Practically, the Business Wallet is in the same phase Peppol once was: being tested at scale through a Large Scale Pilot — the WE BUILD Consortium — before any broad operational rollout. The policy window and the pilot infrastructure exist simultaneously — which is precisely why the decisions described in this article need to be made now, not after the LSP concludes.

Where the citizen-facing EUDI Wallet holds verified personal credentials, the Business Wallet holds verified organisational attributes: company registration data, VAT numbers, economic operator certificates, and authorisations to act on behalf of the organisation. These attributes are drawn from authoritative sources — national business registries, tax authorities, sector regulators — and cryptographically signed so that they can be presented to third parties with verifiable provenance. The wallet architecture supports selective disclosure: the holder presents only the attributes required for a specific transaction.

The scale of the effort underway is significant. The WE BUILD Consortium — selected by the European Commission to participate in the Large Scale Pilots for the EU Digital Identity Wallet — brings together more than 190 organisations across 30 countries. Its membership spans 13 National Business Registers, tax authorities, banks and financial institutions, wallet providers and QTSPs, technology companies, SMEs, and academic institutions. Countries represented include the Netherlands, Belgium, France, Germany, Sweden, Greece, Spain, Finland, Italy, Norway, and others across the EU and beyond. Critically for the topic of this article, e-invoicing is explicitly one of the WE BUILD use cases — designated SC5 in the Supply Chain domain, led by OpenPeppol.

How the Business Wallet could technically solve all three layers

Layer 1: Registration

A Business Wallet holding verified credentials from national base registries is, by definition, a portable and authenticated company registration record. A supplier interacting with a recipient that holds a Business Wallet does not need to query the Dutch KvK, the Belgian KBO, or the German Handelsregister separately. The wallet presents the relevant identifier — KvK number, KBO/BCE number, VAT number — as a verified attribute. The integration burden shifts from every service provider individually to the wallet issuance infrastructure, built once per member state.

Layer 2: Lookup

VIES — the VAT Information Exchange System operated by the European Commission — currently allows VAT number validation but not name-based search. That restriction is a deliberate privacy decision: open name-to-number lookup at scale creates risks of data harvesting.

The Business Wallet dissolves this tension. A supplier does not search an open registry for the recipient’s identifier. Instead, the recipient presents their wallet — including their VAT number and national identifier — directly, as part of an authenticated business interaction. The lookup is replaced by a verified presentation.

If the wallet is connected to VIES as an authoritative source for VAT data, the resulting attribute is validated against the member state’s tax authority record. Privacy is not compromised; it is by design. The wallet holder controls what they share, with whom, and for what purpose.

Layer 3: Addressing

The addressing layer requires knowing not just who the recipient is, but where to route the invoice. The Business Wallet can hold the e-invoicing endpoint as a standard verified attribute. A recipient registers their preferred receiving channel — Peppol, a national platform, a specific service provider — once, in their wallet. A supplier with access to that attribute has everything needed to route correctly, without contacting the recipient and without querying multiple country registries.

The routing network — whether Peppol or another — does not change. The wallet is not a routing network. It is the identity and addressing layer that sits in front of it.

What makes this architecturally elegant

First, authentication is built in. The wallet proves that the presenting entity is who it claims to be, eliminating a category of fraud risk that currently exists in e-invoicing.

Second, mandating and authorisation follow naturally. A person presenting a Business Wallet on behalf of a company can carry a credential indicating the scope of their authorisation — to contract, to receive invoices, to approve payments.

Third, the architecture is network-agnostic. Whether the underlying routing network is Peppol, DBNAlliance, a national clearance system, or a certified platform under the French model, the wallet handles identity and address resolution upstream.

Fourth, this aligns with the five-corner model logic. The Business Wallet, issued by a trusted public authority and cryptographically bound to base registries, is precisely what the fifth corner — the government trust anchor — is supposed to provide.

Where the architecture meets friction

Three points of friction deserve acknowledgement before considering the policy agenda.

The first is voluntary adoption versus coverage. If Business Wallet registration remains optional, the lookup advantage evaporates for the segment that matters most. A wallet that is nearly universal delivers structural value. A wallet adopted by early movers does not.

The second is the e-invoicing endpoint as a wallet attribute. Current wallet development does not include the e-invoicing recipient address as a standard attribute. That must be decided, defined, and standardised — at European Commission level, in coordination with OpenPeppol and national Peppol Authorities. Without that decision, the wallet cannot serve the addressing function described above.

The third is scope. The European Business Wallet is an EU instrument. It resolves the three-layer problem within the EU, but does not help with counterparts in the United States, Mexico, or other non-EU jurisdictions. For globally operating businesses, this is a European solution to a European portion of a global problem.

The policy agenda: two decisions and a coordination point

Two specific policy decisions would close the gap between the Business Wallet’s current state and its potential as European e-invoicing address resolution infrastructure.

The first is mandatory or near-mandatory wallet adoption for VAT-registered businesses. The ViDA reform already extends digital reporting requirements to all VAT-registered businesses operating across borders. Combining that obligation with Business Wallet issuance — or making wallet registration a condition of VAT registration — is a tractable policy step within the ViDA implementation timeline.

The second is standardising the e-invoicing endpoint as a wallet attribute. The European Commission’s implementing acts for the EUDI Wallet and the forthcoming regulation on Business Wallets are being shaped now. This is the moment to introduce the e-invoicing endpoint as a required attribute. Once the regulatory texts are finalised, retrofitting this becomes significantly harder.

Beyond these two decisions, there is a coordination point that no single institution currently owns: the integration between the Business Wallet and existing routing networks. OpenPeppol, national Peppol Authorities, and the operators of national clearance systems need to define how a wallet attribute is translated into a routing instruction. This is not a technically complex problem — but it requires someone to convene the conversation.

Who needs to do what

The European Commission needs to include the e-invoicing endpoint as a standard attribute in both the EUDI Wallet implementing acts and the forthcoming Business Wallet regulation. This is a drafting decision within the mandate the Commission already holds. The ViDA team in DG TAXUD and the Digital Identity team in DG CNECT need to be in dialogue on this specific point.

Member states need to move from voluntary to required wallet adoption for VAT-registered businesses. The Netherlands and Belgium — both active in Business Wallet development and both operating Peppol infrastructures — are natural candidates to push this forward as a joint position in Council.

The WE BUILD Consortium is the natural vehicle for piloting this in practice. E-invoicing is already explicitly part of the WE BUILD programme as use case SC5 in the Supply Chain domain, led by OpenPeppol. The question of how the Business Wallet resolves the e-invoicing recipient address — across all three layers — should be made an explicit objective within that use case’s working programme. The Peppol Conference in Brussels on 16–17 June 2026 is a concrete near-term opportunity to put this framing on the agenda.

OpenPeppol and national Peppol Authorities need to define the integration layer between the Business Wallet and Peppol routing: specifically, how a Peppol Access Point uses a wallet attribute as input to an SMP lookup. This is a technical specification question that follows directly from what WE BUILD SC5 should be piloting.

The Dutch Ministry of Economic Affairs is not just one voice among many on this agenda. The Ministry leads the Management Board of WE BUILD (WP1), giving it a structurally privileged position to direct the consortium’s priorities. The concrete advice is this: the Ministry should use that position to address the e-invoicing recipient address question directly to the SC5 working group, and to ensure that the connection between the Business Wallet and e-invoicing addressing is made explicit in the working programme — before the regulatory window for including it as a standard wallet attribute closes.

Why the timing matters

Two major EU regulatory tracks are in active implementation simultaneously: ViDA and eIDAS 2.0 / the Business Wallet Regulation. Both affect every VAT-registered business operating across EU borders. Both are being shaped now.

The implementing acts and regulatory texts are not yet finalised. The e-invoicing endpoint attribute can still be written into the wallet specification before it is locked. Once that window closes, the structural opportunity to solve the three-layer problem at European level through a single architectural decision closes with it.

France’s Annuaire demonstrates that routing transparency as public infrastructure is achievable. The Business Wallet generalises that principle to all EU member states, with authentication and selective disclosure built in. The question is not whether the architecture is sound. It is whether the policy decisions get made while the window is still open.

What this means when you choose a provider today

Until the Business Wallet is operational as e-invoicing addressing infrastructure — a 2028 or later horizon — the three-layer problem remains unsolved at the systemic level. Businesses invoicing internationally today need providers that address all three layers per country through their own registry integrations and SMP lookups.

The questions worth asking when selecting a provider remain the same: in which countries does the solution support recipient address resolution? How does it solve each layer for those specific countries? What happens when a recipient is not registered on any network?

The Business Wallet does not change those questions for today. It answers them, structurally, for the medium-term future — if the policy decisions get made.

Compare certified e-invoicing providers on Peppol.now  |  How the four-corner and five-corner models work

Frequently asked questions

What is a digital wallet in the context of European business identity?

A digital wallet, in this context, is a secure application that holds verified digital credentials on behalf of a person or organisation. In the European framework, these credentials are issued by trusted public authorities — such as national business registries or tax authorities — and cryptographically signed to prove their authenticity. The wallet does not store data centrally: the holder controls what they share, with whom, and for what purpose. This model is known as selective disclosure. For businesses, a digital wallet can hold credentials such as company registration data, VAT numbers, and authorisations to act on behalf of the organisation.

What is the European Business Wallet?

The European Business Wallet is the organisational counterpart to the citizen-facing EU Digital Identity (EUDI) Wallet. It is designed to give businesses a trusted, portable digital identity that works across EU member states. Grounded in the eIDAS 2.0 regulation and the subject of a dedicated European Commission legislative proposal published in 2026, the Business Wallet allows organisations to present verified credentials — registration data, fiscal identifiers, sector licences — to public authorities, trading partners, and platforms, without needing to repeat identity verification processes from scratch in each country or context. The WE BUILD Consortium is the Large Scale Pilot testing its implementation across 30 countries and 190+ organisations.

How does the European Business Wallet differ from the citizen EUDI Wallet?

The citizen EUDI Wallet holds personal credentials: driving licences, educational qualifications, health data, or national identity documents. The Business Wallet holds organisational credentials: company registration numbers, VAT identifiers, economic operator certificates, and authorisations granted by a legal entity to individuals acting on its behalf. Both are built on the same underlying eIDAS 2.0 framework and share the same principles of selective disclosure and cryptographic verification. In practice, the two wallets are complementary: an employee may use their citizen wallet to authenticate themselves, while presenting credentials from the company’s Business Wallet to demonstrate the scope of their mandate.

How could the Business Wallet solve the e-invoicing recipient address problem?

Finding the correct e-invoicing address for a new international customer involves three layers: identifying which registry the recipient is registered in, finding their fiscal identifier, and translating that identifier into a valid routing address for the applicable e-invoicing system. Currently, each layer is fragmented by country. The Business Wallet could solve all three in one move. The wallet holds verified registration credentials from national registries (layer 1), enables authenticated fiscal identifier exchange without requiring open name-based search (layer 2), and could hold the e-invoicing endpoint — the recipient’s preferred receiving channel — as a standard verified attribute (layer 3). The prerequisite is that the e-invoicing endpoint is defined as a standard wallet attribute. That decision has not yet been made.

Does the Business Wallet replace my current e-invoicing solution or provider?

No. The Business Wallet is not an e-invoicing solution. It is an identity and addressing layer. It tells a routing network who the recipient is and where to deliver the invoice. The actual creation, validation, and transmission of the invoice remains the responsibility of your e-invoicing provider and the underlying network — whether that is Peppol, a national clearance platform, or a certified service provider under a framework such as the French Plateforme Agréée model. Think of the wallet as the address on an envelope: it tells you where to send, but not how to write the letter.

What is the relationship between the European Business Wallet and Peppol?

Peppol is a routing network: a four-corner infrastructure that transports e-invoices between certified Access Points. The Business Wallet is not a routing network. It is an identity and addressing infrastructure that could sit upstream of Peppol — and of any other routing network. In practical terms, a Business Wallet holding a Peppol Participant ID as a verified attribute would allow a Peppol Access Point to initiate an SMP lookup with a validated input, rather than relying on a manually entered or unverified identifier. The connection between the two is not yet standardised. OpenPeppol leads the e-invoicing use case (SC5) within the WE BUILD Consortium, making it the natural actor to define how wallet attributes feed into Peppol’s routing logic. Peppol itself is a useful analogy for the current phase: it too began as a Large Scale Pilot before becoming the operational infrastructure it is today.

When could the Business Wallet be used for e-invoicing in practice?

Operational deployment at scale is realistically a 2028 or later horizon, given current LSP timelines and the legislative process for the Business Wallet Regulation. But the decisions that determine whether the wallet will be capable of serving e-invoicing addressing functions need to be made now — while the implementing acts are still being drafted and the WE BUILD pilot programme is still defining its use case objectives. The window for including the e-invoicing endpoint as a standard wallet attribute is open. It will not remain open indefinitely.

Sources

European Commission — eIDAS 2.0: Regulation (EU) 2024/1183 on the European Digital Identity framework. Digital Strategy, European Commission. https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/eidas-regulation

EUDI Wallet Implementation: Overview of implementing acts and architecture reference framework. European Commission. https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/eudi-wallet-implementation

Architecture Reference Framework (ARF): Technical specification for the EUDI Wallet, maintained by the European Commission. https://github.com/eu-digital-identity-wallet/eudi-doc-architecture-and-reference-framework

VIES — VAT Information Exchange System: European Commission official VAT number validation tool. https://europa.eu/youreurope/business/taxation/vat/check-vat-number-vies/index_en.htm

EU VAT Directive: Council Directive 2006/112/EC — legal basis governing VAT information sharing between member states. EUR-Lex. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A32006L0112

ViDA — VAT in the Digital Age: European Commission reform package for digital VAT reporting. DG TAXUD. https://taxation-customs.ec.europa.eu/taxation/value-added-tax/vat-digital-age-vida_en

OpenPeppol: Peppol Interoperability Framework — overview of the four-corner model, SML and SMP. https://peppol.org/learn-more/peppol-interoperability-framework/

Peppol Directory: Public search interface for registered Peppol participants. OpenPeppol. https://directory.peppol.eu/

DGFiP — Portail Public de Facturation: Official French public invoicing portal including Annuaire documentation. Direction Générale des Finances Publiques. https://www.impots.gouv.fr/

ViDA e-facturatie en digitale rapportage — Exploratory study on the most suitable infrastructure for e-invoicing and digital reporting in the Netherlands, report 23 January 2026. https://www.rijksoverheid.nl/documenten/rapporten/2026/01/26/rapport-e-facturatie-en-rapportage

Aanbiedingsbrief rapport ViDA e-facturatie en digitale rapportage — Covering letter from State Secretary Eerenberg (Finance) to the Dutch House of Representatives, 10 March 2026. https://www.rijksoverheid.nl/documenten/kamerstukken/2026/03/10/aanbiedingsbrief-rapport-vida-efacturatie-en-digitale-rapportage

Beslisnota’s bij Aanbiedingsbrief rapport ViDA e-facturatie en digitale rapportage — Policy decision notes, 10 March 2026. https://www.rijksoverheid.nl/documenten/beleidsnotas/2026/02/24/beslisnota-s-aanbiedingsbrief-rapport-vida-e-facturatie-en-digitale-rapportage

Peppol.now — E-invoicing recipient address: The preceding article that identifies the three-layer problem this piece responds to. https://peppol.now/e-invoicing-recipient-address/

/door

Spain mandatory e-invoicing 2027 | Crea y Crece Royal Decree approved

Spain Makes B2B E-Invoicing Mandatory: Large Companies Must Comply by 2027

25 March 2026 – Spain’s Council of Ministers approved the Royal Decree implementing the Crea y Crece law (Law 18/2022) on 24 March 2026. The decree formally establishes the obligation for electronic invoicing between businesses and professionals. After years of delays, Spain has taken the definitive legislative step toward mandatory B2B e-invoicing.

Late payments as the driving force

The decision follows a long build-up. Minister Carlos Cuerpo of the Ministry of Economy, Trade and Enterprise cited Spain’s persistent late payment problem — known in Spanish as morosidad — as the primary motivation: average payment periods of around 80 days, with only 20% of large companies meeting their payment deadlines and 50% of SMEs doing so. Structured electronic invoicing is expected to make payment tracking automatic and enforceable.

The projected savings are substantial. Sectors including food retail, automotive, and travel agencies have already demonstrated this model’s effectiveness, with an estimated annual saving of €2.7 billion. At full implementation, total savings for the Spanish business community are projected to exceed €8 billion.

What has been approved — and what comes next

The approved Royal Decree establishes the legal obligation for B2B e-invoicing. However, the actual implementation timelines only begin after the publication of a separate Ministerial Order, which will formalise the technical specifications and the public AEAT e-invoicing platform. That Ministerial Order is expected before the summer of 2026.

The implementation schedule is as follows:

  • Companies with annual turnover exceeding €8 million: must comply within 1 year of the Ministerial Order’s publication
  • All other companies and professionals: must comply within 2 years of that publication

In practice, this means large companies will likely face the obligation in the course of 2027; all others no later than 2028.

Two channels: private or public

Companies can choose between two implementation routes: private e-invoicing platforms, provided they are mutually interoperable, or the free public AEAT platform expected to be operational before summer 2026.

Regardless of channel, all invoices must comply with European standard EN 16931 in Facturae, UBL, or CII format. Recipients are required to report invoice status (received, accepted, paid) to the AEAT within four calendar days.

Relationship to VeriFactu

The Crea y Crece decree is separate from the VeriFactu obligation (Royal Decree 1007/2023), which concerns certified invoicing software requirements. VeriFactu takes effect on 1 January 2027 for corporate income tax payers and 1 July 2027 for the self-employed. Companies already participating in the SII real-time reporting system (Suministro Inmediato de Información) are exempt from VeriFactu.

Spain is therefore running two parallel tracks: VeriFactu for invoice software integrity, and the Crea y Crece mandate for the structured exchange of electronic invoices between trading parties.

No Peppol commitment

Unlike Belgium and France, Spain has not yet committed to the Peppol network. Spain is developing its own public AEAT platform alongside private service providers. Whether Spain will adopt Peppol interoperability at a later stage remains an open question.

What does this mean for your organisation?

Foreign companies without a permanent establishment in Spain are generally outside the direct scope of the mandate. However, Spanish buyers will need to be able to receive electronic invoices — meaning international trading partners will in practice need to adapt their invoicing processes as well. Those who start preparing now avoid a double compliance challenge: Spain’s timeline runs in parallel with other European obligations, including ViDA.

Sources

/door

Spanje verplichte e-facturatie 2027 | Royal Decree Crea y Crece goedgekeurd

Spanje maakt verplichte B2B e-facturatie officieel: grote bedrijven moeten in 2027 voldoen

25 Maart 2026 – De Spaanse Ministerraad heeft op 24 maart 2026 het Royal Decree goedgekeurd dat de Crea y Crece-wet (Wet 18/2022) ten uitvoer brengt. Met dit besluit wordt de verplichting tot elektronische facturatie tussen bedrijven en professionals formeel verankerd. Na jaren van vertraging zet Spanje daarmee een definitieve stap richting verplichte B2B e-facturatie.

Betalingsachterstanden als aanjager

Het besluit volgt op een lange aanloop. Minister Carlos Cuerpo van Economie, Handel en Onderneming noemde als primaire drijfveer de hardnekkige betalingsachterstanden (in het Spaans: morosidad) in de Spaanse economie: gemiddelde betalingstermijnen van circa 80 dagen, waarbij slechts 20% van de grote bedrijven op tijd betaalt en 50% van het MKB. De automatisering via gestructureerde factuurformaten moet dit structureel doorbreken.

De verwachte besparing is aanzienlijk. Sectoren als levensmiddelen, automotive en reisbureau’s tonen dat dit model werkt, met een geraamd jaarlijks voordeel van €2,7 miljard. Bij een volume van 2 miljoen elektronische facturen loopt de totale besparing voor het Spaanse bedrijfsleven op tot meer dan €8 miljard.

Wat er is goedgekeurd — en wat nog volgt

Het goedgekeurde Royal Decree vestigt de juridische verplichting tot B2B e-facturatie. De feitelijke implementatietermijnen gaan echter pas in na publicatie van een aanvullende ministeriële order, die de technische specificaties en het publieke AEAT-factuurplatform formaliseert. Die ministeriële order wordt verwacht vóór de zomervakantie van 2026.

Het implementatieplan ziet er als volgt uit:

  • Bedrijven met een jaarlijkse omzet van meer dan €8 miljoen: verplicht binnen 1 jaar na publicatie van de ministeriële order
  • Overige bedrijven en professionals: verplicht binnen 2 jaar na die publicatie

In de praktijk betekent dit dat grote bedrijven naar verwachting in de loop van 2027 aan de verplichting moeten voldoen; overige bedrijven uiterlijk in 2028.

Twee kanalen: privaat of publiek

Bedrijven kunnen kiezen uit twee implementatieroutes: private e-facturatieplatformen (mits onderling interoperabel) of het gratis publieke platform van de belastingdienst AEAT, dat naar verwachting vóór de zomervakantie van 2026 operationeel is.

Ongeacht het gekozen kanaal moeten facturen voldoen aan de Europese norm EN 16931 in de formaten Facturae, UBL of CII. Ontvangers zijn verplicht om de factuurstatus (ontvangen, geaccepteerd, betaald) binnen vier kalenderdagen te rapporteren aan de AEAT.

Verhouding tot VeriFactu

Het Crea y Crece-besluit staat los van de VeriFactu-verplichting (Royal Decree 1007/2023), die betrekking heeft op gecertificeerde factureringssoftware. VeriFactu gaat in op 1 januari 2027 voor vennootschapsbelastingplichtigen en op 1 juli 2027 voor zelfstandigen. Bedrijven die al deelnemen aan het SII-systeem (Suministro Inmediato de Información) zijn vrijgesteld van VeriFactu.

Spanje hanteert daarmee twee parallelle sporen: VeriFactu voor de integriteit van factureringssoftware, en de Crea y Crece-verplichting voor de uitwisseling van gestructureerde elektronische facturen tussen partijen.

Geen Peppol-keuze

Anders dan België en Frankrijk heeft Spanje vooralsnog geen keuze gemaakt voor het Peppol-netwerk. Spanje ontwikkelt een eigen publiek AEAT-platform naast private platforms. Of Spanje in een later stadium ook voor Peppol-interoperabiliteit kiest, blijft voorlopig open.

Wat betekent dit voor uw organisatie?

De impact verschilt per situatie. Heeft uw organisatie een vaste inrichting of dochteronderneming in Spanje, dan valt u rechtstreeks onder het mandaat en gelden de termijnen van 2027 respectievelijk 2028. U moet uw factureringssoftware of ERP tijdig aansluiten op een erkend privaat platform of het publieke AEAT-platform, en facturen uitwisselen in een EN 16931-conform formaat (Facturae, UBL of CII). Heeft uw organisatie geen vestiging in Spanje maar levert u wel aan Spaanse bedrijven, dan bent u formeel niet direct verplicht — maar uw Spaanse afnemer moet u vanaf 2027 wél elektronisch kunnen ontvangen. In de praktijk betekent dit dat u uw factuurproces daarop moet afstemmen, ook al bent u zelf niet in scope. Bovendien loopt de Spaanse tijdlijn parallel aan andere Europese verplichtingen zoals de Franse e-facturatieplicht (september 2026) en de EU-brede ViDA-vereisten (2030). Wie zijn systemen nu inricht, vermijdt een opeenstapeling van compliancevraagstukken per land.

Bronnen

/door