E-reporting Frankrijk: wanneer u zonder Franse vestiging toch moet rapporteren

Nederlandse en Belgische bedrijven die aan Franse klanten leveren, kregen de afgelopen maanden vooral één geruststelling te horen: zonder vaste inrichting in Frankrijk geldt de Franse e-facturatieplicht niet voor u. Dat klopt. Maar het is het halve verhaal. Naast e-facturatie kent de Franse hervorming een tweede verplichting, en die stopt niet bij de grens. E-reporting Frankrijk geldt sinds 1 september 2026 wel degelijk voor buitenlandse ondernemingen zonder Franse vestiging, mits zij aan twee voorwaarden voldoen.

Dit artikel loopt die voorwaarden langs in de volgorde waarin u ze zelf kunt nagaan, met de regels van de Franse belastingdienst als basis. De uitkomst verrast vaak twee kanten op. Bedrijven die dachten veilig te zitten omdat hun Franse omzet klein is, blijken in scope. En bedrijven die zich al aan het voorbereiden waren, blijken door een verleggingsregel juist niets te hoeven doen.

Waarom vrijgesteld van e-facturatie niet hetzelfde is als vrijgesteld

De Franse hervorming bestaat uit twee losse mechanismen. E-facturatie, geregeld in artikel 289 bis van de Code général des impôts, gaat over facturen tussen twee btw-plichtigen die beide in Frankrijk gevestigd zijn. Bent u niet in Frankrijk gevestigd, dan valt u daarbuiten: u hoeft geen Franse e-facturen te versturen of te ontvangen.

E-reporting is iets anders. Daarbij stuurt u geen factuur, maar transactiegegevens naar de Franse fiscus: het bedrag van de transactie, het btw-bedrag, en in bepaalde gevallen ook betalingsgegevens. Die verplichting hangt niet aan uw vestiging maar aan uw btw-schuld. Bent u in Frankrijk btw verschuldigd over een transactie, dan komt e-reporting in beeld, ook zonder kantoor, magazijn of personeel in het land.

Stap 1: valt u qua omvang in scope

De eerste toets is uw bedrijfsomvang, en hier zit het detail dat de meeste organisaties verkeerd inschatten. Frankrijk hanteert vier categorieën:

• Micro-onderneming of TPE: minder dan 10 medewerkers en een omzet of balanstotaal onder 2 miljoen euro.
• MKB (PME): minder dan 250 medewerkers en een omzet van maximaal 50 miljoen euro of een balanstotaal van maximaal 43 miljoen euro.
• ETI, de tussencategorie: buiten het MKB, minder dan 5.000 medewerkers en een omzet tot 1,5 miljard euro of een balanstotaal tot 2 miljard euro.
• Grote onderneming: alles daarboven.

Sinds 1 september 2026 geldt de verplichting voor grote ondernemingen én voor ETI’s die goederen verkopen of diensten verlenen. Dat laatste wordt vaak over het hoofd gezien: het is nadrukkelijk niet alleen een regeling voor beursgenoteerde multinationals. Een onderneming met 300 medewerkers zit al buiten de MKB-categorie en dus in scope.

De omzet die telt is uw wereldwijde omzet

Dit is het punt waarop veel Nederlandse exporteurs zich verkijken. Voor de omzetdrempel telt Frankrijk de totale omzet mee, in Frankrijk én daarbuiten. Uw Franse afzet kan bescheiden zijn; als uw onderneming wereldwijd boven de MKB-drempels uitkomt, valt u in de categorie die per 1 september 2026 moet rapporteren.

Twee bijkomende regels bepalen in welke categorie u precies valt. U schuift een categorie omhoog zodra u het personeelscriterium overschrijdt. Wordt dat criterium niet gehaald, dan schuift u alleen omhoog als omzet én balanstotaal allebei boven de drempel liggen. De omvang wordt bovendien beoordeeld naar de stand van 1 januari 2025, op basis van het laatste boekjaar dat vóór die datum is afgesloten. Voor een onderneming met een kalenderboekjaar is dat het jaar 2024. Een groeispurt in 2025 of 2026 verandert daar niets aan.

Let tot slot op het begrip onderneming. Frankrijk kijkt naar de juridische eenheid, herkenbaar aan één SIREN-nummer, en niet naar de groep als geheel. Een kleine Nederlandse dochter van een groot concern wordt dus op haar eigen cijfers beoordeeld.

Stap 2: welke transacties tellen mee

Bent u qua omvang in scope, dan volgt de vraag welke transacties eronder vallen. De verplichting raakt transacties waarvoor u in Frankrijk btw verschuldigd bent. Concreet gaat het om:

• leveringen of diensten vanuit Frankrijk aan een andere btw-plichtige die evenmin in Frankrijk gevestigd is;
• niet-vrijgestelde intracommunautaire verwervingen in Frankrijk;
• inkoop van goederen of diensten die in Frankrijk belastbaar zijn bij een leverancier die niet in Frankrijk gevestigd én niet voor btw geregistreerd is;
• verkopen aan particulieren waarover Franse btw verschuldigd is.

Even zo belangrijk is wat er níét onder valt. Uitvoer en intracommunautaire leveringen zijn vrijgesteld van btw en daarmee ook van e-reporting. Datzelfde geldt voor de vrijstellingen uit de artikelen 261 tot en met 261 E, zoals bepaalde bank- en verzekeringsdiensten, medische zorg en onderwijs. Ook invoer van goederen valt buiten de regeling. En verkoopt u aan Franse particulieren terwijl u bent aangesloten op het EU-éénloketsysteem, dan hoeft u die transacties niet apart te rapporteren.

De verleggingsregel die veel bedrijven buiten schot houdt

Hier zit de bepaling die het vaakst tot een opgeluchte conclusie leidt. Levert u aan een klant die in Frankrijk voor btw is geregistreerd, dan bent u als niet-gevestigde onderneming niet de btw-schuldige. De btw wordt verlegd naar uw afnemer, en daarmee verschuift ook de rapportageplicht naar die afnemer.

Voor veel Nederlandse en Belgische bedrijven dekt dat het overgrote deel van de Franse omzet af. Verkoopt u vrijwel uitsluitend aan Franse zakelijke klanten met een Frans btw-nummer, dan is de kans reëel dat u per 1 september 2026 niets hoeft in te richten. Dat is geen aanname om op te varen, maar wel de eerste vraag om te beantwoorden voordat u een platform gaat selecteren.

Stap 3: verkoopt u, of koopt u in

De fasering maakt onderscheid tussen uw rol in de transactie, en dat scheelt in veel gevallen een jaar.

• 1 september 2026: grote ondernemingen en ETI’s die goederen verkopen of diensten verlenen.
• 1 september 2027: micro-ondernemingen, TPE’s en MKB dat verkoopt of diensten verleent.
• 1 september 2027: ondernemingen in hun rol als afnemer die de btw verschuldigd zijn, dus bij verleggingstransacties en intracommunautaire verwervingen, ongeacht bedrijfsomvang.

Die laatste regel is de tegenhanger van de verleggingsbepaling hierboven. Wordt de btw naar uw Franse afnemer verlegd, dan komt de rapportageplicht bij hem te liggen, en pas vanaf september 2027. Bent u zelf de afnemer die Franse btw verschuldigd is, bijvoorbeeld bij een intracommunautaire verwerving in Frankrijk, dan geldt voor u eveneens 2027, hoe groot u ook bent.

Kleinere ondernemingen mogen overigens vrijwillig eerder instappen, vanaf 1 september 2026. Dat is het overwegen waard als u toch al een platform inricht voor andere landen.

Wat u precies aanlevert, en hoe vaak

E-reporting kent twee componenten. De transactiegegevens zijn bij internationale B2B-transacties dezelfde velden als bij e-facturatie, met één uitzondering: het SIREN-nummer vervalt als u dat als niet-gevestigde onderneming niet heeft. In plaats daarvan levert u uw intracommunautaire btw-nummer aan, of bij gebrek daaraan een buitenlands fiscaal identificatienummer. Bij verkopen aan particulieren gaat het niet om individuele transacties maar om dagelijks geaggregeerde bedragen per btw-tarief.

De betalingsgegevens vormen de tweede component en gelden voor diensten en voor vooruitbetalingen op goederenleveringen. U levert de incassodatum, het geïnde bedrag per btw-tarief en waar van toepassing het factuurnummer. Deze verplichting geldt niet als u voor btw op factuurbasis heeft gekozen, en evenmin voor verleggingstransacties die uw klant al rapporteert. De partij die de betaling ontvangt, rapporteert.

Anders dan bij e-facturatie stuurt u niet doorlopend of dagelijks in. De frequentie hangt af van uw Franse btw-regime, en de termijnen zijn per regime vastgelegd.

Een erkend platform is verplicht

U kunt niet rechtstreeks bij de Franse fiscus aanleveren. Buitenlandse ondernemingen zonder vaste inrichting moeten een Plateforme Agréée kiezen, die de gegevens namens hen doorstuurt. Die keuze moet gemaakt zijn vóór 1 september 2026, of vóór 1 september 2027 als u pas dan in scope komt. De Franse belastingdienst publiceert de actuele lijst van erkende platformen.

Praktisch punt voor wie al Peppol gebruikt: e-reporting is geen Peppol-verplichting, maar veel serviceproviders die Peppol aanbieden zijn ook erkend of werken samen met een erkend platform. Rapporteert u straks in meerdere landen, dan loont het om die vraag mee te nemen in uw leverancierskeuze in plaats van er een losse oplossing naast te zetten.

Checklist: bent u in scope

Loop deze vier vragen na. Eén nee is meestal genoeg om te concluderen dat er per 1 september 2026 niets hoeft te gebeuren.

1. Heeft u een Frans btw-nummer zonder vaste inrichting in Frankrijk? Zo nee, dan is dit artikel niet op u van toepassing.
2. Valt uw juridische eenheid buiten de MKB-categorie, gemeten naar de stand van 1 januari 2025 en op basis van uw wereldwijde omzet? Dus 250 medewerkers of meer, of een omzet boven 50 miljoen euro én een balanstotaal boven 43 miljoen euro.
3. Verricht u transacties waarover ú de Franse btw verschuldigd bent? Verkoopt u uitsluitend aan Franse klanten met een Frans btw-nummer, dan ligt de plicht bij hen en pas vanaf 2027.
4. Bent u de verkopende partij? Als afnemer geldt voor u sowieso pas 1 september 2027.

Is het viermaal ja, dan heeft u een erkend platform nodig en moet u de transactie- en betalingsgegevens kunnen aanleveren. De Franse belastingdienst publiceert een beslisboom die de casuïstiek stap voor stap doorloopt, en biedt een telefonische helpdesk voor niet-ingezetenen.

Wat er gebeurt als u te laat bent

De DGFiP heeft aangegeven het eerste jaar coulant om te gaan met vormfouten bij bedrijven die aantoonbaar bezig zijn met implementatie. Dat is geen uitstel van de plicht zelf, zoals we eerder beschreven bij de Franse sanctieregeling. Het verschil tussen een tolerante houding en een vrijstelling is precies het verschil tussen een gecorrigeerde aangifte en een boete.

Belangrijker dan de sanctie is het praktische risico. Rapportagegegevens die niet aansluiten op uw btw-aangifte leveren vragen op, en die vragen komen bij een fiscus die de gegevens per transactie ziet in plaats van per aangifteperiode. Controleer nu, vóór uw eerste aanlevering, of uw ERP-export, uw btw-aangifte en uw e-reporting-feed dezelfde transactietotalen gebruiken.

Wat dit betekent voor uw voorbereiding

Loop eerst de checklist hierboven na voordat u iets inricht: uw wereldwijde cijfers bepalen of u meedoet, en de verleggingsregel kan u er vervolgens weer uit halen. Beide kanten zijn even makkelijk verkeerd in te schatten.

Bent u de ondernemer die aan Franse klanten levert, dan is de scope-vraag aan u om als eerste te beantwoorden, niet iets voor uw accountant om achteraf te constateren: viermaal ja betekent dat een erkend platform verplicht is, en die keuze moet gemaakt zijn vóórdat uw verplichting ingaat.

Bent u integrator of softwareaanbieder en bouwt u dit in voor een klant of in uw eigen platform, behandel e-facturatie en e-reporting dan als twee losse integraties met twee losse triggers: een klant kan voor de ene verplichting buiten scope vallen en voor de andere er middenin zitten.

In beide gevallen biedt het overzicht van Peppol-serviceproviders een onafhankelijke vergelijking van partijen die naast Peppol ook de Franse rapportageketen ondersteunen, zodat u niet twee aparte inkooptrajecten hoeft te doorlopen voor e-facturatie en e-reporting.

Bronnen

1. impots.gouv.fr – E-Reporting Requirements for Foreign Companies Without a Permanent Establishment in France
2. impots.gouv.fr – Lijst van erkende platformen (Plateformes Agréées)
3. ASD Group – E-reporting comes into force on 1 September 2026 in France
4. Peppol.nu – Franse e-facturatie sancties: DGFiP-tolerantie is geen uitstel van de plicht